|
Aan de ingeschrevenen bij de praktijken van C.J. Dekker en P.C. Hildering bij de start van de nieuwe dienststructuur Emmeloord.
Wij vinden niet, dat de huisartsenpost bijdraagt aan de verbetering van de zorg op Urk, zoals in een artikel in het Urkerland werd gemeld. Ook op termijn niet. Daarnaast vinden wij, dat een dergelijke grootscheepse reorganisatie van de avond-nacht- en weekendzorg op Urk ook helemaal niet nodig is.
De belangrijkste reden, volgens sommige huisartsen die aan de post gaan deelnemen, is de vrees, dat er te zijner tijd geen opvolgers zullen zijn of huisartsen, die een nieuwe praktijk op Urk zouden willen starten, als er geen grootschalige dienststructuur is.
Is dat wel zo? Hoewel wij natuurlijk, net zo als anderen, niet in de (nabije) toekomst kunnen kijken, schatten wij dat anders in. Zo leidde een jaar geleden een voorstel van de zorgverzekeraars en de Landelijke HuisartsenVereniging (LHV) om alleen maar huisartsen, werkend in een grootschalige structuur, te honoreren voor hun werk buiten kantooruren, tot een breed protest van vele traditioneel werkende dokters. Een met spoed georganiseerde bijeenkomst leidde (midden in vakantie-tijd!) tot een opkomst van meer dan 100 huisartsen. Jong en oud, van het platteland en uit de stad, mannen en vrouwen. Allemaal artsen, die vonden, dat een huisarts kleinschalige en laagdrempelige zorg hoort te leveren. Het protest werkte: De LHV stelde schielijk haar beleid bij!
Onlangs sprak één van ons op een verloskunde-nascholing met meerdere ('solistische') collegae, die geen problemen hadden met het vinden van een opvolger. En ook niet met het vinden van huisartsen in dienstverband. Natuurlijk, er is een tekort aan huisartsen. Maar er zijn best wel (ook jonge) huisartsen, die het juist een uitdaging vinden, het vak in volle breedte uit te oefenen, hetgeen het beste kan op het platteland of, bijvoorbeeld, op Urk. Interessant is het verhaal van een collega uit Zuidwolde. Daar had men twee vacatures. In het nabijgelegen Hoogeveen waren ook twee vacatures. De plattelandsdokters, die bewust gekozen hebben voor kleinschalig dienstdoen, met 5 artsen, kregen 7 goede sollicitanten, waaruit ze 2 gekozen hebben. In Hoogeveen bleef één van de vacatures vooralsnog onvervuld.
Nog een voorbeeld: de huisartsengroepen Giethoorn en Dwingeloo zijn in de publiciteit geweest omdat die huisartsen-tegen de stroom in- kleinschalige zorg wilden blijven leveren.
Beide huisartsengroepen zijn naar aanleiding van die publiciteit spontaan benaderd door huisartsen, die graag bij - en met hen wilden werken!
En dichter bij huis: één van ons heeft zonder noemenswaardige inspanning een huisarts, dokter Haasnoot, bereid gevonden, parttime op Urk te werken.
'We moeten met zijn allen de schouders eronder zetten om de 24-uurs acute hulpverlening weer op poten te zetten', zo wordt gezegd, en een grootschalige dienststructuur zou daaraan kunnen bijdragen. Dat is ook de visie van de heer Brinkman, interim-manager van de IJsselmeerziekenhuizen. Maar die 24-uurs acute hulpverlening wordt helemaal niet op poten gezet. Een citaat uit het ACOP (ACute OPvang)-bulletin van het ziekenhuis van 6 november: "scenario, zoals het er nu voorstaat vanaf januari: - De ACOP gesloten buiten kantoortijden
- OK (operatiekamer) gesloten buiten kantoortijden
- Laboratorium, röntgen en dienstdoend anaesthesist zijn bedoeld als medische backup voor de klinische patiënt en ter ondersteuning van de huisartsenpost."
Er kan dus niemand opgenomen of geopereerd worden buiten kantooruren. En tijdens kantooruren trouwens ook niet, als het gaat om 'niet geplande' acute zorg.
Dus als iemand, bijvoorbeeld, met buikpijn van Urk naar de post in Emmeloord gaat, en er blijkt sprake te zijn van, bijvoorbeeld, een blindedarmontsteking, dan moet vanuit Emmeloord afgereisd worden naar een ziekenhuis, waar wél geopereerd en opgenomen kan worden.
Ten aanzien van de acute hulpverlening wordt in “het Urkerland” gezegd: 'aan alleen protesteren heb je niks'.
Deze opmerking doet onrecht aan de inzet van vele, goed samenwerkende!, mensen voor herstel van het dokter Jansenziekenhuis. Een inzet, die veel meer omvat dan 'alleen protesteren', zoals bijvoorbeeld het aanleveren van ideeën en onderzoeksgegevens, overleggen en besprekingen voeren met externe deskundigen en politici.
Ook wordt gesteld, dat het verlenen van de gevraagde zorg door solisten niet mogelijk is. Waarom niet? Ook artsen, die praktijk aan huis houden ('solisten') kunnen namelijk samenwerken met andere werkers in de gezondheidszorg. En ook 'solisten' kunnen, als zij daarvoor kiezen, een parttime-arts in dienst nemen. Wij kennen veel collegae, die, bijvoorbeeld omdat hun praktijk groeit, of omdat ze het wat rustiger aan willen doen, iemand in dienstverband hebben aangetrokken. Collegae, die als “solist” werken! Maar als je het niet probeert, dan vind je inderdaad niemand. Dus ook als ouder wordende 'solist' heb je mogelijkheden, als je het op enig moment rustiger aan wilt doen, je werkzaamheden gefaseerd af te bouwen.
Ook wij hebben destijds onze verantwoordelijkheid genomen voor de waarneemproblemen in de Noordoostpolder, door collega Geboers uit Creil van harte op te nemen in de Urker waarneemgroep. Maar verder vinden wij, dat onze verantwoordelijkheid ligt op Urk. Als wij moeten kiezen voor het oplossen van problemen in Marknesse, Blokzijl en Vollenhove of het leveren van kleinschalige en laagdrempelige zorg op Urk, dan kiezen wij voor het laatste.
Als 'solist' ben je kwetsbaar, zeggen sommigen. Tot dusver was dat zeker niet het geval: er was een stabiele en goede waarneem-vakantie-en ziekteregeling met zeven dokters.
Maar 'sommigen' hebben daarin wel gelijk als het gaat om de nieuwe situatie. Inderdaad zijn wij, met 2 dokters, kwetsbaarder geworden. Het gevolg van keuzes, die gemaakt zijn. En, inderdaad, daar zijn wij ook niet blij mee. Maar, zo vinden wij, angst is een slechte raadgever.
En dat geldt ons inziens ook voor de vrees, op enig moment geen opvolging te kunnen vinden.
Vanwege deze kwetsbaarheid willen wij, zodra onze gezamenlijke praktijkomvang het mogelijk maakt, een collega erbij zoeken om deze kwetsbaarheid en ook onze dienstfrequentie te verminderen. Een collega, die net als wij, kleinschalige en laagdrempelige zorg wil bieden. En, zoals eerder gezegd: wij hebben er, positief denkend, vertrouwen in, dan een collega te vinden.
|
